طراح قالب:
رضا امین زاده
Powered By
BLOGFA.COM
نوشته مصطفی مستور
چاپ بیست و دوم نشر مرکز
قیمت :۱۶۵۰ تومان
رمان کوتاه تعداد صفحات : ۱۱۳
بخشی از کتاب :
خیلی سعی کرد تا همه چیز رو بفهمه ، اما نتونست . سعی کرد به کمک فیزیک و ریاضیات و حتی فلسفه همه چیز رو اندازه بگیره اما ناگهان دریافت که در هستی چیز هایی هست که با ابزار های او نمیشه اون ها را اندازه گرفت یا فهمید .
خواندن این کتاب را به همه توصیه میکنم .
همه از دور زیبا هستند ؛ اما آنکس زیباست که از نزدیک زیبا و آنکس زیباتر است که از درون زیبا باشد .
-----------------------------------------------------------------------------
خدا رو به انسان کرد و گفت : یادت می آید تو را با دو بال و دو پا آفریده بودم ؛ آسمان و زمین هردو مال تو بود . راستی عزیزم بالهایت را کجا جا گذاشتی؟
انسان دست بر شانه هایش گذاشت و جای خالی چیزی را احساس کرد ؛ آن گاه رو به خدا کرد و گریست
...هرگز به این نیندیشید که چه چیز هایی ندارید
به این بیندیشید که با چیزهایی که دارید چه کارهایی میتوانید انجام دهید
موجیم و وصل ما ، از خود بریدن است
ساحل بهانه ای است ، رفتن رسیدن است
تا شعله در سریم ، پروانه اخگریم
شمعیم و اشک ما ، در خود چکیدن است
ما مرغ بی پریم ، از فوج دیگریم
پرواز بال ما ، در خون تپیدن است
پر میکشیم و بال ، بر پرده خیال
اعجازذوق ما ، در پر کشیدن است
ما هیچ نیستیم ، جز سایه ای ز خویش
آیین آینه ، خود را ندیدن است
گفتی مرا بخوان ، خواندیم و خامشی
پاسخ همین تو را ، تنها ، شنیدن است
بی درد و بی غم است ، چیدن رسیده را
خامیم و درد ما ، از کال چیدن است
زنده یاد قیصر امین پور
پس از دیدار با دوستانت ، به دوستانی فکر کن که دیگر وقتی برای در آغوش کشیدن یکدیگر ندارند .
وقتی که خسته ای تنها با خدا حرف بزن ، آرامت خواهد کرد .
وقتی اشتباه میکنی تنها با خدا درد دل کن ، سرزنشت نخواهد کرد .
و هر گاه به چیزی محتاج شدی تنها از او بخواه ، زیرا به تو خواهد بخشید .
سالنامه جهان / ماهنامه زمین و آسمان / روزنامه های صبح و عصر را / مرور میکنم / مژده داده اند در شماره های بعد / در همین یکی دو روز زود دور دست / توی ویژه نامه ای که محشر است / سردبیر روزنامه حیات / او که متن آب و آفتاب را نوشت / شاعر سروده های دوزخ و بهشت / قصه گوی برگ و بار و ابر و باد / او که نور را به خاک یاد داد / واژه های مرده را / زنده میکند دوباره در قصیده معاد
...لیلی زیر درخت انار نشست .
درخت انار عاشق شد ، گل داد ، سرخ سرخ .
گلها انار شد ، داغ داغ .
هر اناری هزار تا دانه داشت .
دانه ها عاشق بودند ، دانه ها توی انار جا نمیشدند .
انار کوچک بود . دانه ها ترکیدند . انار ترک برداشت .
خون انار روی دست لیلی چکید .
لیلی انار ترک خورده را از شاخه چید . مجنون به لیلی اش رسید .
خدا گفت : راز رسیدن فقط همین بود . کافی است انار دلت ترک بخورد .
گل آفتابگردان رو به نور میچرخد و آدمی رو به خدا . ما همه آفتابگردانیم. اگر آفتابگردان به خاک تیره شود و به تیرگی دیگر آفتابگردان نیست . آفتابگردان کاشف معدن صبح است و با سیاهی نسبت ندارد . این ها را گل آفتابگردان به من گفت و من تماشایش میکردم . که خورشید کوچکی بود در زمین و هر گلبرگش شعله ای بود و دایره ای بود و دایره ای داغ در دلش میسوخت .
آفتابگردان به من گفت : « وقتی دهقان بذر آفتابگردان را میکارد ، مطمئن است که او خورشید را پیدا خواهد کرد . آفتابگردان هیچ وقت چیزی را با خورشید اشتباه نمیگیرد ؛ اما انسان همه چیز را با خدا اشتباه میگیرد .
آفتابگردان راهش را بلد است و کارش را میداند . او جز دوست داشتن آفتاب و فهمیدن خورشید کاری ندارد . او همه زندگی اش را وقف نور میکند ، در نور به دنیا می آید و در نور میمیرد . نور میخورد و نور میزاید .
دلخوشی آفتابگردان تنها آفتاب است . آفتابگردان با آفتاب آمیخته است و انسان با خدا . بدون آفتاب ، آفتابگردان میمیرد ؛ بدون خدا ، انسان » .
آفتابگردان گفت : « روزی که آفتابگردان به آفتاب بپیوندد ، دیگر آفتابگردانی نخواهد ماند و روزی که تو به خدا برسی ، دیگر « تویی » نمیماند . و گفت من فاصله هایم را به نور پر میکنم ، تو فاصله ها را چگونه پر میکنی ؟ »
آفتابگردان این را گفت و خاموش شد . گفت و گوی من و آفتابگردان نا تمام ماند . زیرا که او در آفتاب غرق شده بود . جلو رفتم ، بوئیدمش ؛ بوی خورشید میداد . تب داشت و عاشق بود . خداحافظی کردم ، داشتم میرفتم که نسیمی رد شد و گفت : « نام آفتابگردان همه را به یاد آفتاب می اندازد ، نام انسان آیا کسی را به یاد خدا خواهد انداخت ؟ »
آن وقت بود که شرمنده از خدا روبه آفتاب گریستم ... .
دمادم در فقر واژه به سر میبرم. هر واژه را با تردید محض بر زبان می آورم ، چون خوب میدانم که کافی نیست ، ناقص است
.هیچ چیز کافی نیست ، حقیقت چنان بیکران و واژگان چنان حقیر
.-------------------------------------------------------------------------------
به آینده موکول نکن
.فردا ، فردا - این واژگان را از ذهنت بیرون بینداز
!فردا وجود ندارد
.نمیتواند وجود داشته باشد ؛
چنین مفهومی در ذات پدیده ها نیست
.تنها امروز است که وجود دارد
.-------------------------------------------------------------------------------
ببین چه میکن و چرا... چه می گویی و چرا
...آن وقت تمام بازی هایی را که با دیگران و نه فقط با دیگران ، که با خودت کرده ای خواهی دید
.روز وصل دوستداران یاد باد / یاد باد آن روزگاران یاد باد
.jpg)
